1 lutego 2016|

Okresy wypowiedzenia umowy o pracę na czas określony 2016

Od 22 lutego 2016 r. umowy zawarte na czas określony, niezależnie od długości ich trwania będą mogły być wypowiedziane. Okres wypowiedzenia będzie uzależniony od stażu zakładowego pracownika, czyli okresu zatrudnienia u danego pracodawcy i będzie wynosił dokładnie tyle ile wynosi okres wypowiedzenia umów zawartych na czas nieokreślony.

W obowiązującym do 21.02.2016 r. stanie prawnym, umowy, które zostały zawarte na czas określony i trwają maksymalnie do 6 miesięcy, rozwiązują się z upływem czasu, na który zostały zawarte. Umowy zawarte na czas określony dłuższy niż 6 miesięcy mogą być rozwiązane za 2-tygodniowym okresem wypowiedzenia, pod warunkiem, że pracodawca zamieści w treści umowy stosowną klauzulę.

Oczywiście wszystkie umowy o pracę mogą być rozwiązane na mocy porozumienia stron i bez wypowiedzenia na zasadach ogólnych.

Pracownicy, z którymi zawarto umowę na czas określony dłuższy niż 6 miesięcy, w której nie przewidziano możliwości wypowiedzenia umowy za 2-tygodniowym okresem wypowiedzenia, którzy chcą „uwolnić” się od pracodawcy, często decydują się na tzw. porzucenie pracy w przypadku, w którym pracodawca nie wyraża zgody na rozwiązanie umowy na mocy porozumienia stron. Pojęcie porzucenia pracy nie funkcjonuje w przepisach prawa. Niestawienie się w miejscu pracy bez podania przyczyny nieobecności jest ciężkim naruszeniem podstawowych obowiązków pracownika, które może skutkować rozwiązaniem umowy o pracę bez wypowiedzenia, czyli w tzw. trybie dyscyplinarnym.Od 22 lutego 2016 r. umowy zawarte na czas określony, niezależnie od długości ich trwania będą mogły być wypowiedziane. Okres wypowiedzenia będzie uzależniony od stażu zakładowego pracownika czyli okresu zatrudnienia u danego pracodawcy i będzie wynosił dokładnie tyle ile wynosi okres wypowiedzenia umów zawartych na czas nieokreślony, a mianowicie:

  • 2 tygodnie w przypadku okresu zatrudnienia krótszego niż 6 miesięcy,
  • 1 miesiąc, w przypadku stażu zakładowego wynoszącego co najmniej 6 miesięcy i krócej niż 3 lata,
  • 3 miesiące, w przypadku zatrudnienia trwającego co najmniej 3 lata.

Od 22.02.2016 r. okres wypowiedzenia umowy zawartej na czas zastępstwa pracownika nieobecnego z przyczyn usprawiedliwionych również będzie ustalany na podstawie art. 36 § 1 Kodeksu pracy i będzie wynosił 2 tygodnie, 1 miesiąc lub 3 miesiące w zależności od stażu zakładowego pracownika.

Umowy trwające w dniu wejścia w życie nowych przepisów

W przypadku umów okresowych trwających w dniu wejścia w życie nowych przepisów, w których nie przewidziano klauzuli o 2-tygodniowym okresie wypowiedzenia, nie stosuje się okresów wypowiedzenia wynikających ze znowelizowanych przepisów Kodeksu pracy.

Umowy te rozwiązują się z upływem czasu, na które były zawarte lub na zasadach ogólnych.Umowy zawarte na czas określony, które zawierają klauzulę o możliwości wypowiedzenia umowy z zachowaniem 2-tygodniowego okresu wypowiedzenia, trwające w dniu wejścia w życie nowym przepisów obowiązują okresy wypowiedzenia przewidziane nowelizacją ustawy.

Okres zatrudnienia u danego pracodawcy, od którego zależy długość okresu wypowiedzenia należy liczyć od 22.02.2016 r.!

Umowa została zawarta na czas określony od 01.01.2015 r. do 31.12.2017 r. Pracodawca umieścił w treści umowy o pracę klauzulę o 2-tygodniowym okresie wypowiedzenia. Pracownik postanowił wypowiedzieć umowę o pracę z dniem 31.12.2016 r. Umowa o pracę rozwiąże się 31.01.2017 r. z zachowaniem 1-miesięcznego okresu wypowiedzenia. W dniu 31.12.2016 r. pracownik legitymuje się co najmniej 6 miesięcznym okresem zatrudnienia liczonym od 22.02.2016 r., co powoduje, że okres wypowiedzenia pracownika wynosi 1 miesiąc.

Ustawodawca wyraźnie zaznaczył, że w przypadku osób zatrudnionych na podstawie umów zawartych na czas określony trwających w dniu wejścia w życie nowych przepisów, okres zatrudnienia od którego zależy długość wypowiedzenia należy liczyć od 22.02.2016 r.

Pojawia się pytanie, w jaki sposób liczyć okres zatrudnienia w przypadku osoby, która była zatrudniona u danego pracodawcy przed 22.02.2016 r. i została ponownie zatrudniona u tego samego pracodawcy po dniu wejścia w życie nowych przepisów. Czy należy liczyć wszystkie okresy zatrudnienia u danego pracodawcy? Czy może tylko te okresy zatrudnienia mające miejsce po wejściu w życie nowych przepisów? Ze względu na dobro pracownika, wydaje się właściwe uwzględnienie wszystkich okresów zatrudnienia , co za tym idzie stosowanie dłuższych okresów wypowiedzenia.

Umowa okresowa zawarta od dnia wejścia w życie nowej ustawy, jednakże w okresie 1 miesiąca od rozwiązania drugiej umowy w dotychczasowym brzmieniu, jeżeli okres wypowiedzenia rozpoczął bieg przed dniem wejścia w życie ustawy lub w dniu wejścia jej w życie, jest uważana za umowę na czas nieokreślony.

Pracodawca wypowiedział pracownikowi przed dniem wejścia w życie nowych przepisów, umowę okresową, która jest drugą już umową zawartą z tym pracownikiem. Bieg okresu wypowiedzenia rozpoczął się przed dniem wejścia w życie nowej ustawy, np. 19.02.2016 r. Umowa o pracę rozwiązała się po upływie 2-tygodniowego okresu wypowiedzenia, czyli w dniu 05.03.2016 r. Następnie po dniu wejścia w życie nowych przepisów, tj. od dnia 01.04.2016 r. pracodawca zawarł z pracownikiem kolejną umowę okresową ale funkcjonującą już w nowym stanie prawnym. Umowa ta uważana jest za umowę zawartą na czas nieokreślony, z tego względu, że została zawarta w okresie 1 miesiąca od rozwiązania drugiej z rzędu umowy okresowej.

Podstawa prawna:

Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz.U.2015.1220).

Kategorie